Σπούδασε στο τμήμα Ιστορίας - Αρχαιολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και έλαβε μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών από το ΠΜΣ «Ιστορική Έρευνα, Διδακτική και Νέες Τεχνολογίες» του Ιονίου Πανεπιστημίου. Στο ίδιο πανεπιστήμιο πραγματοποίησε τη διδακτορική του διατριβή σχετική με την πρόσληψη της Ελληνικής Επανάστασης στη Δημόσια Σφαίρα του ελληνικού κράτους.

Έχει διδάξει ως ακαδημαϊκός υπότροφος στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο, ενώ συνεχίζει και διδάσκει στο ΠΜΣ «Ιστορική Έρευνα, Διδακτική και Νέες Τεχνολογίες» τα μαθήματα «Προφορική Ιστορία» και «Ψηφιακή Δημόσια Ιστορία», συμμετέχοντας παράλληλα στη διδακτική ομάδα της Ιστορικής Έρευνας.

Τα επιστημονικά του ενδιαφέροντα επικεντρώνονται στην Ψηφιακή Δημόσια Ιστορία, την Προφορική Ιστορία και τον Τύπο. Έχει εργαστεί ως επιστημονικός υπεύθυνος ή ως ιστορικός ερευνητής σε διάφορα εθνικά και ευρωπαϊκά ερευνητικά προγράμματα. Μελέτες και άρθρα του έχουν δημοσιευθεί σε επιστημονικά περιοδικά, πρακτικά συνεδρίων και συλλογικούς τόμους.

Είναι Διευθυντής του Διατμηματικού Μεταπτυχιακού Προγράμματος «Ιστορική Έρευνα, Διδακτική και Νέες Τεχνολογίες» και του Εργαστηρίου Εκπαιδευτικής Καινοτομίας. Από το 2015 έως το 2020 διετέλεσε Αντιπρύτανης Ακαδημαϊκών Υποθέσεων και Προσωπικού του Ιονίου Πανεπιστημίου, θέση στην οποία επανεξελέγη για την περίοδο 2024-2028. Από το 2000 έως το 2003 υπηρέτησε ως πάρεδρος στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο του Υπουργείου Παιδείας.

Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα επικεντρώνονται σε θέματα εκπαιδευτικής πολιτικής, Διδασκαλίας και Μάθησης με κύριο προσανατολισμό τη Διδακτική της Γλώσσας και της Ιστορίας, καθώς και την αξιοποίηση των Νέων Τεχνολογιών.

Είναι συγγραφέας και επιμελητής σχολικών εγχειριδίων και άλλων παιδαγωγικών εκδόσεων, έχει δημοσιεύσει άρθρα σε ελληνικά και διεθνή παιδαγωγικά περιοδικά, ενώ από το 2007 είναι διευθυντής του επιστημονικού παιδαγωγικού περιοδικού Νέα Παιδεία.